Wzmacniacze klasy H
Istotnym problemem związanym ze wzmacniaczami mocy jest odprowadzenie
ciepła z tranzystorów końcowych wzmacniaczy dużej mocy zasilanych
z konieczności dużymi napięciami. Przy odtwarzaniu audycji muzycznych
przez większy czas moc wyjściowa jest na średnim poziomie, zbliżając się
do maksimum w momentach fortissima. Aż się prosi o zmniejszenie napięcia
zasilania przy małej mocy wyjściowej. Wzmacniacze mocy z przełączanymi
napięciami zasilania to tzw. wzmacniacze klasy H.
Przy małym wysterowaniu tranzystory wyjściowe zasilane są napięciami
symetrycznymi ±UZ/2.Zwiększenie wysterowania powoduje
włączenie napięć ±UZ za pośrednictwem dodatkowych
tranzystorów sterowanych szybkimi elementami włączającymi. Zwiększenie
napięcia zasilania jest niezauważalne dla słuchacza. Zaletą tego
rozwiązania jest zmniejszenie mocy traconych przy małych wysterowaniach
co daje możliwość zmniejszenia radiatora tranzystorów końcowych
i zmniejsza średnią moc pobieraną przez wzmacniacz - oszczędność
energii.
Przy małym poziomie sygnału wejściowego tranzystory T1 i
T2 są w stanie odcięcia, a wzmacniacz klasy AB zbudowany na
tranzystorach T3 i T4 zasilany jest napięciem
±UZ/2. Przy wzroście sygnału wejściowego powyżej
określonego poziomu układy włączające (komparatory) powodują wejście
w stan nasycenia tranzystorów T1 i T2, a to powoduje
zasilenie wzmacniacza napięciem ±UZ. Diody D1
i D2 zapobiegają zwarciu źródeł zasilających przy przewodzących
tranzystorach T1 i T2.
Wzmacniacze w klasie H mogą być realizowane jako wzmacniacze scalone
o mocach wyjściowych rzędu 50,100W.